Zabytkowe, jakby nie było, pojazdy najpierw przejechały ulicami miasta na miejsce zlotu, gdzie uczestnicy zlotu zostali zarejestrowani. Tam nie było końca fraternizacji, odnawiania znajomości i podziwiania swoich „cudów techniki”. Jakby ktoś zapomniał, czym był „maluch”, to miał okazję start samochody „na zapych”. Mogliśmy także podziwiać walizki na dachach aut, manetki kierownicy z zatopionymi z bursztynie modelami Ferrari oraz piękne panie z pieskami rasy York i maltańczyk, które towarzyszyły wycieczce męża z rodziną w nieznane...

Wrażenia ze zlotu są niezwykłe. Pojawiło się dwóch kierowców polskiego fiata 125p, tzw. dużego fiata, którego fani „maluchów” przywitali z radością, ale też wyrozumiałością. Były maluchy w wersji cabiolet, auta z jednoosiowymi przyczepkami, były stare rzęchy z aparaturą nagłaśniającą, której nie powstydziłby się niejeden właściciel współczesnych vanów i SUV-ów. Ziemia Koźmińska okazała się dla fanów „maluchów” bardzo gościnna. Mamy nadzieję, że zlot będzie się rozkręcał z roku na rok. Bo im dalej do PRL, tym sentyment do tamtej epoki rośnie. Takie życie pasjonatów!