25.06.1447 r. – Koronacja Jagiellończyka
© archiwum
Prawie trzy lata po śmierci Władysława III w bitwie pod Warną arcybiskupa gnieźnieński Wincenty Kot koronował w katedrze wawelskiej na króla Polski Kazimierza, młodszego, brata zmarłego i wielkiego księcia Litwy.
Masz zdjęia lub film do tego artykułu? Wyślij je do nas!
Podczas ceremonii koronę na złotej tacy trzymał kasztelan krakowski Jan z Czyżowa, berło – wojewoda krakowski Jan, jabłko – wojewoda poznański Łukasz Górka, a Szczerbiec, miecz koronacyjny królów polskich – wojewoda sandomierski Jan Głowacz z Oleśnicy. Na razie sposoby ganili tę koronację matematycy [tj. astrologowie], że dokonano jej w przeklętym dniu i godzinie – pisał tajemniczo Jan Długosz.
Kronikarzowi chodziło o zapewne o odmowę zaprzysiężenia przez króla przywilejów szlachty, co zapoczątkowało jego długotrwały konflikty z polską elitą możnowładczą.