Gdy zamieszkają z nami „wezmą na siebie” część pracy związanej z ochroną roślin.

Doskonale wygalądają posadzone samodzielnie i jako tło do kwiatów. Nie są wymagające, dobrze czują się też posadzone w pojemnikach.

Najczęstszą przyczyną kopania dołów w ogrodzie jest nuda i stres.

Pod żadnym pozorem nie używjamy elektrycznych obroży, krzyku, ani karcenia klapsem. Są na to lepsze sposoby.

Wczesną wiosną przycinamy porzeczki białe, czarne, czerwone i agresty, ponieważ trzeba zdążyć przed ich wczesną wegetacją.

Opryski zaczynamy już w lutym, jeśli temperatura – nawet w nocy – przez dłuższy czas, np. tydzień, jest dodania (powinna osiągać 5-7 st.). Dzięki temu substancja użyta do opryskiwania nie zamarznie, lecz wsiąknie w korę.

Przeglądamy, zakładamy i odsłaniamy w razie potrzeby osłony z agrowłókniny i kartonu. Przycinamy ozdobne trawy. Zaczynamy też przygotowywać rozsadę.

Styczeń, luty i początek marca to czas cięcia w sadach. Prześwietla się korony drzew i krzewów owocowych, ale nie wszystkich.

Zimowe opryski wykonuje się zwykle w lutym, ale gdy zima jest ciepła i temperatura często sięga powyżej 7 stopni, po opryskiwacz można sięgnąć wcześniej.

Są już odmiany roślin śródziemnorskich odporne na mrozy. Ale i one nie przetrwaą, gdy temperatura spadnie nawet na jedną noc do -25°C.