Grzybobranie to podwójna przyjemność. Raz, że zbieramy grzyby, a dwa fundujemy sobie w ten sposób dawkę zdrowia. Bo mamy spacer po lesie i „dostawę” endorfin, gdy uda nam się znaleźć np. prawdziwka. Taka przechadzka wśród drzew sprawia, że obniża się ciśnienie i stres, oddychamy świeżym powietrzem, a dodatkowo wzmacniamy odporność.

Grzyby rosną praktycznie w każdym lesie, ale różne gatunki mają swoje upodobania. Borowiki lubią rosnąć pod dębami, w lasach sosnowych i świerkowych. Często pojawiają się w towarzystwie czerwonych muchomorów! W takich samych lasach znajdziesz też podgrzybki. Koźlarze lubią brzozy i osiki. Maślaki najczęściej rosną pod sosnami, na obrzeżach lasów. Kurki i gołąbki można znaleźć praktycznie w każdym lesie. Za to kanie wolą leśne polany i łąki, podobnie jak rydze. A znów opieńki najchętniej wyrastają na pniach po wyrębie drzew.

Pamiętaj, że jeśli nie jesteś pewny, czy to grzyb jadalny, zostaw go w lesie. Można też pokazać grzyby w sanepidzie.

Grzybobranie ma jeszcze jedną zaletę – grzyby, które, jak wykazały ostatnie badania, są bardzo zdrowe. Są źródłem białka, witamin (np. A, C i E oraz z grupy B), a także minerałów (potasu, fosforu, wapnia, magnezu). Co ciekawe, grzyby zawierają też witaminę D! Dzięki takiemu bogactwu dobroczynnych składników działają przeciwzapalnie i przeciwmiażdżycowo, wzmacnia odporność, stymulują układ nerwowy i pracę mózgu, oraz obniżają cholesterol.

GARŚĆ PORAD NA TEMAT GRZYBOBRANIA
Grzyby można i wykręcić i wycinać, chociaż grzyby blaszkowe lepiej wykręcać. Ważne, by o wyjęciu grzyba przykryć grzybnię np. liśćmi, by nie wysychała.
Najlepiej zbierać je rano z tego powodem że najszybciej rosną w nocy, więc rano są świeże i zdrowe.
Zbieramy je tylko do koszy z naturalnych materiałów.
Nie wolno zbierać grzybów w rezerwatach i parkach narodowych oraz niszczyć ściółki.
Zbieramy tylko młode osobniki – starsze mogą być spleśniałe.
Nie jest prawdą, że grzyby nadgryzione przez zwierzęta są jadalne. Dla nich mogą być jadane, dla nas trujące.